Babanız Yaşıyorsa Hala Çocuksunuzdur

3. Oktober 2010 , Geschrieben von Erdal Güngör

Bu harika.

İnsan babası ölünce büyüyor çünkü.
Yalnız başına kalıyorsunuz o zaman artık.
Çocukken her şeyi bilen herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülüyor.
Zamanını tamamlamış ve geçmişte kalmış bir yaşlı olarak kendi köşesinden bize bakıyor.
Uzakta olsa da bize dokunamasa da...

Usandıracak kadar ayrıntılı sorularla hayatı öğrendiğimiz
her şeyi bilen babamızın sorularıysa biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlıyor.
Müdahale etmese soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok oluyor artık.
Biz ondan daha iyi biliyoruz ya her şeyi. Zaman artık onun zamanı değil ya...
Teknoloji gelişti ya... Her şey değişti ya...

Oysa ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz
İşte o zaman gerçekten büyüyorsunuz.
Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde.
Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan güneşten koruyormuş meğer o gölge.
Siz de aile kuruyorsunuz baba oluyorsunuz
Szin de gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor

Ama o gölgeyi çok arıyorsunuz.

Babanız öldüğünde büyüyorsunuz.
Artık soru soracağınız öğreneceğiniz azarını duyacağınız
takdirini alacağınız akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz.

Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık...
Hep sessiz ağlayan suskun seven en zor dönemde bile yıkılmaz görünen
Sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık...
Büyüyorsunuz o zaman işte....

My sincere condolences Frank !

Diesen Post teilen

Repost0

Kafanıza Göre Takılın

Nafile!

Zurück zur Home