Muamma !

1. April 2010 , Geschrieben von Erdal Güngör

Yine Kızarıyor Sigarımın Ucu
Görünmüyor Hayallerimin Ucu Bucu
Haydi Ver Sevinci Hüznü Bir Bebek Gibi Kollarıma
Sular Dök Beni Bekleyen Yollarıma Ben Birazdan Yolcuyum
Yeditepenin Etrafı Miski Anber Rayihası
Yanımda Güzeller Güzelinin Has Salihası
Şu İçimde Yılların Bıraktığı Atıklar
Ve Bana Eşlik Eden Binlerce Ses Var Kısılmasınlar Onlar
Ey Yolcu Dostum Ayakların Rehberindir
Senin Dostun Soğuk Esen Yellerdir
Tüm İnsalık Senin Gözünde Eldir
İçecek Suyun Gözlerinden Taşan Seldir
Bu Ödenecek Bedeldir
Gücümün Yettiğince Öcümün Ağarlığınca Sözümün Kuvvetince Çabalarım
Gidilebilecek En Uzun Yollara Kendimi Hazırlarım
Bu Mecazilerden Geçip En Hakikiye Gidelim
Cemalibar kemale seyredelim.

Ortalarında Bir Yerlerdeyim Ömrün Bana Göre
Belki Yarına Varmam Mucize
Şu Anın Değeri Varya
Diğerlerinin Değersizliğini Anlatmam angarya
Zamana Göre Değişir Değişmeyeceğini Sandığın
Oyun Gibi Sanki Hiç Sona Ermeyecek Sandığın
Aynı Ilık Çorbaydı Oysa Ekmeğine Bandığın
Durdukça Soğur Herşey,Soğudukça Ölür Ateş
Kovdukça Varışa Şeytan Vardıkça Kişner Küheylan
Ve Son Baharda Ölmekte Kış Canlanırken
Ve İlk Baharda Terk Etmekte Yaz Efillenirken
Biri Ağlayarak Başlar Hayata Rahmetlen
Biri Veda Eder Gülmeyi Öğrenmeden
Bu Aciz Benzetmelerde Olmasa Bakacak Aynam Olmazdı
Kendini Görebileceğin Başka Bir Yer Varmıydı Söyle?
İnsan Kadar Kendini Güvenen Bir Aciz Görmedim
İnsan Kadar Nankörünü Bahsettiğiniz Kedilerde Bile Görmedim
Ben Hayatı Terazimde Tarttım Arazimde Güneşe Yüzümü Dönüp Yattım
Oysa Güneşi Bile Söndürdü Üzüntüler
Neyse Boşver Deyip Arkalarına Bakmadan Yürüdüler....

Diesen Post teilen

Repost0

Eskidendi...

Kol Kırılır Yen İçinde Kalır !

Zurück zur Home