Halil Emmi

3. August 2009 , Geschrieben von Erdal Güngör

Benim bir emmim vardı Babaeskili Halil emmi. Çokta iyi bir Galatasaraylıydı.   Sade futbola değil, hangi spor dalı olursa olsun büyük zevkle takip ederdi.   Galatasaray denildiğinde akan sular dururdu yine de yurt dışına çıkan tüm Türk takımlarını canı gönülden destekler ayırmazdı, o yıllarda öyleydi.   Neyse gelelim hikayemize, birebir yaşadığım gerçek olay.  

Bir kış akşamıydı, yıl 1994 günlerden çarşamba. Akşam üstü kapımız çalındı, karşımda Halil emmiyi görünce biraz şaşırdım.

ben: "Hayrola Halil emmi ne iş?"  

Halil emmi: "Hadi hazırlan gidiyoruz"  

ben: "nereye gidiyoruz emmi bu saatte?"  

Halil emmi: "Borcumuzu ödemeye gidiyoruz"  

ben: "ne borcu emmi? benim kimseye borcum yok"  

Halil emmi: "var evlat var, vefa borcumuz var sade senin değil dünyada yaşayan tüm Türklerin."

  ben: kime bu borcumuz emmi?"  

Halil emmi: "Mustafa Denizli’ye borcumuz var. Bizlere yaşattığı o büyük zaferleri nasıl unutursun. Neuchatel, Monaco, Ostrava. Eğer biz şu gavur ellerde başımız dik geziyorsak birazda ona borçluyuz, şimdi borcumuzu ödeme zamanı geldi. Bu akşam Darmstadt 98-A.Aachen maçı var oraya gideceğiz, hadi fazla oyalanma giy üstünü gidiyoruz."  

Ne diyeceğimi şaşırmıştım, kötü bir şaka olmalıydı fakat Halil emmi ciddiydi.   Ceketimi giydim, atladık Halil emminin 1976 model Opel kadeti'ne Darmstadta doğru yol aldık.  

Tüm yol boyu beynimi kemiren sorunun cevapini arıyordum. Bu nasıl bir tutkuydu, hadi bir Türk takımı gelir onu desteklemeye gideriz, en azından ortada iki takım olur ve bizde bir tarafı tutarız, bu gayet normal. Ama tek kişiyi destelemek ve onunda Teknik Direktör olması bana mantıksız geliyordu. Mustafa Denizli kalkıp kendisi oynayacak hali yoktu ya.

  Darmstadta vardığımızda ikinci şoku yaşadım, sade bu tutku Halil emmide değilmiş meğer 24.000(yirmi dört bin) kapasiteli Am Böllenfalltor stadyumunun yarısı Türk futbol severlerle doluydu.

  Aachen maçı 1:0 kaybetti bende hayatımın dersini aldım.  Destek, tutku, karşılıksız sevgi meğerse bu olmalıydı.  Halil emmi 2003 yılında yakalandığı kanser hastalığına yenik düştü, henüz 65 yaşındaydı.  Nur içinde yat Babaeskili Halil Ordu emmim....... 

Diesen Post teilen

Repost0

Teslim olmak YOK !!!

Yayın İhalesi

Zurück zur Home