Overblog Alle Blogs Top-Blogs Sport
Edit post Folge diesem Blog Administration + Create my blog
MENU
Werbung
Blog von Erdal Güngör

Kahraman Barış

27. Mai 2022 , Geschrieben von Erdal Güngör

Kahraman Barış
Werbung

Barış Atik 90 dakika sahada basmadık yer bırakmadı. Maç başlamadan önce dua etti sonra meşhur çalımlarını attı pas verdi ve tabii ki bir kez daha iki gol attı. Maçın bitiş düdüğünün ardından ana tribüne koştu ve eşi boynuna sarılıp kendisiyle gurur duyduğunu söyledi. Soyunma odasında kutlamaya devam ettiler ve sonra biri "Blok U'ya gidelim!" diye bağırdı, böylece takımla birlikte Magdeburg Ultraların durduğu tribüne koştular. Hopladılar zıpladılar selfie çektiler, binlerce terabayt. Onu formasından çekiştirdiler, alkışladılar, hatta bir hamile Kadın taraftar imzalaması için son çektirdiği ultrason resmini uzattı. Barış Atik, 1.69 metrelik Almanya’nın Pfalz eyaletinden ufak boylu şirin bir genç. Az kalsın bu fırtınalı mavi-beyaz sevgi selinde neredeyse batıyordu. Taraftar sürekli Baaaaaaris bağırması kulağa hoş geliyordu. Dört saat tam gaz sevinç danslarından sonra daha fazla dayanamadı. Kalabalık arasında sıkışan Barış fenalık geçirdi iki görevli durumu fark edip havasız kalan oyuncuyu son anda kurtardılar.

 

Bu maç 24 Nisan 2022 tarihinde oynandı. 1. FC Magdeburg o gün Zwickau karşısında 3:0 kazandı ve sezonun bitimine üç maç kala ikinci lige yükselmeyi başardı. Barış Atik için olağanüstü bir yolculuğun en önemli anıydı. Hem bir buçuk yıl önce Regionalliga'ya düşmenin eşiğinde olan kulüp için aynı zamanda bir buçuk yıl önce işsiz kalan Barış Atik için de geçerli. Atik'in sersemlemiş devi ve eski Avrupa Kupası sahibini hayata döndürdüğünü söylemek abartı olmaz. Ancak bu dev kulüp aynı zamanda küçük top toplayıcının yeni ve parlak bir başlangıç yapmasına da yardımcı oldu. Bu çifte geri dönüş nasıl gerçekleşti? Peki Atik neden ancak şimdi 27 yaşında iyi futbol oynayabildiği ortaya çıktı?

 

 

Barış Atik Almanya’da doğup büyüyen binlerce Türk asıllı futbolculardan biri, başarı hikayesi Almanya’nın herhangi bir yerinde değil, doğusundan. Almanya’da ırkçılığın yükselişe geçtiği doğu şehirleri Magdeburg’dan. Barış Atikin sportif başarısı o bölgede yabancı asıllı Vatandaşlara olan ön yargıları yıktı. 1974 yılında Avrupa kupa galipler kupa finalinde AC Milanı deviren 1990’da duvar yıkıldıktan sonra düşüşe geçen Magdeburg’da bunu başarmak taktire şayan. Magdeburg gelecek sezon Barış Atik’in büyük katkısıyla Alman 2.Bundesliga’da oynayacak.

 

Barış adına bu güzel biten hikâyenin başlangıcı kâbus gibiydi. 2020/21 sezonu Dynamo Dresden’de oynayan Barış, Dresden 3. Lige düşünce kulüpsüz kaldı. Magdeburg ona kucak açtı ama işler ilk baştan ters gitti. Üst baldırlarının lifleri koptu haftalarca oynayamadı ama hocası ondan pes etmedi Barış tekrar takıma döndü eskisinden daha güçlüydü.

 

Sekiz yıl önce Atik, Almanya'nın en büyük hücum yeteneklerinden biri olarak görülüyordu. Orta sahanın her yönünü oynayan iyi bir beyindi. Ama aynı zamanda erkenden sorumluluk alması gereken biriydi. Barış Atik bir yaşındayken babası ailesini terk edip memleketi Türkiye'ye taşındı. MS hastası annesi dört çocuğuyla birlikte Frankenthal, Pfalz'daki bir sitede yalnız kaldı. Genç Barış iki erkek kardeşiyle bir odayı paylaştı. Galatasaray'ın Uefa Kupası'nı kazandığı 2000 yılının ilkbaharında futbola âşık oldu. O zamanlar beş yaşında olan çocuk özellikle Romanya'dan gelen bir orta saha oyuncusundan etkilenmişti. Atik, "Gheorghe Hagi bana Galatasaray sevgisini aşıladı," diyor. "Ronaldinho bana futbol sevgisini verdi." Brezilyalı'yı severdi çünkü rakiplerine gülümseyerek çalım atması hoşuna gitmişti. Futbol çok kolay ve çok güzel görünüyordu. Atik idolünün çalımlarını, özellikle de sağa ve sola hiçbir şey yokmuş gibi geçen elastiki hareketini çalıştı. İlk başta her şey kendi kendine ilerliyor gibiydi. Yerel takım VT Frankenthal için Waldhof Mannheim'a karşı dört gol atınca, eski Bundesliga kulübü onu kadrosuna kattı. Daha sonra Mannheim adına Hoffenheim'a karşı önemli bir gol atınca TSG Hoffenheim onu gençlik akademisine aldı. Henüz 17 yaşındayken U19 takımında oynamaya başlamıştı ve Nadiem Amiri ve Grischa Prömel ile birlikte Almanya A-Gençler Şampiyonluğunu kazandı. Leroy Sané ve Thilo Kehrer'li Schalke'yi yendiler ve finalde Hannover'i 5-0 mağlup ettiler. Antrenörü Julian Nagelsmann ona çok değer veriyordu ve A takımının başına geçtiğinde Atik'i de yanına aldı. Frankenthal'li genç yetenek 2016/17 sezonunda Bundesliga'da üç kez oynama şansı buldu.

 

Atik’in kariyeri bir anda düşüşe geçti geldiği gibi hızla büyük sahneden kayboldu. Kiralandı, sonra satıldı, Graz, Kaiserslautern, Darmstadt ve Dresden'de oynadı. Bazen yıldızı hala parlıyordu, ancak çoğu zaman eski yeteneğini kaybettiği farkına varıyordunuz. Dresden'de onun teatralliğe olan eğiliminden, egoistliğinden ve disiplinsizliğinden şikâyet ettiler ve bir anda kulüpsüz kaldı.

Kahraman Barış

Artık o kötü günler geride kaldı Barış Atik Magdeburg’da bir kahraman. Şimdi Magdeburg'un Hubb köprüsünden Elbe Nehri'ne bakıyor arkasında katedralin kuleleri. Yürürken konuşuyor, temkinli, çekingen doğru olduğunu umduğu bir pas gibi bakıyor cümlelerin ardından. Her birkaç metrede yoldan geçenler ondan selfie çekmesini ya da gelecek maçta Zwickau'ya iki gol atmasını istiyor. Atik burada bir üçüncü lig oyuncusu gibi değil, daha çok şehrin en ünlü oğulları Tokio Hotel'in beşinci grup üyesi gibi görünüyor. Bu abartıdan çok hoşlanıyor. Yumruklarını havaya kaldırıyor, imza dağıtıyor, beşlik çakıyor. "Barış, yarın ortalığı sallayacaksın!" diye bağırıyor yaşlı bir beyefendi ve genç bir taraftar, sanki Atik bir Netflix dizisinin kahramanıymış gibi mutlu sonun nasıl olacağını hayal etmeye başladı bile: "Lütfen golden sonra korner bayrağına doğru dizlerinin üzerinde kayar mısın?" Atik soru sorarcasına basın sorumlusu Manuel Holscher'e bakıyor. "Bakalım" diyor sonra. Ve sessizce ekliyor: "Karım bundan pek hoşlanmıyor, bu hareketi yaparken kendime zarar verebileceğimi söylüyor!

 

Barış olgunlaşmış kolay değil inişli çıkışlı kariyeri, iyi geçmeyen çocukluk yılları, daha 27 yaşında genç adamda izler bırakmış. Barış Atik geçmişle hesaplaşmasını bilerek öz eleştiride yapıyor ve hatalarını açıkça sıralıyor “yanlış beslenme, hayata yanlış bakış açım, yanlış seçimlerim". Hoffenheim profesyonellerine katıldığında, rol modeli Ronaldinho gibi sahaya gülümseyerek çıkmaması. "Korkuyla oynadım ve işler istediğim gibi gitmediğinde çok çabuk pes ettim" diyor. "Ama ben hatayı kendimde değil, başkalarında aradım." Çok az profesyonel bu kadar özeleştiri yapar ama Atik'in iç görüleri 2020 yazındaki düşüşten sonra yeniden ayağa kalkmasına yardımcı oldu.

 

O sırada kulübü Dynamo Dresden ikinci ligden düşmüştü ve sözleşmesi otomatik olarak sona ermişti. Ama yine de Dresden'den ayrılmak istedi. Üst sınıf kulüplerden tekliflerin yakında geleceğinden emindi. O da bekledi. Portekiz, Hollanda ve İskandinavya'dan, hatta Almanya'nın üçüncü liginden bile talepler vardı. Bu yüzden beklemeye devam etti. "Ancak hepsinin kadrolarını tamamladığını gördüğümde zor bir dönemin başlamak üzere olduğunu anladım" diyor. "Hala gençtim ve düşündüm ki, lanet olsun kariyer devam etmeli, hala biraz para kazanmalıyım. Hiçbir zaman bir B planım olmadı, sadece A planım vardı: futbol."

Werbung

Diesen Post teilen
Repost0
Um über die neuesten Artikel informiert zu werden, abonnieren: