Münferit#5

4. Januar 2012 , Geschrieben von Erdal Güngör

D. gruptan ayrıldı çünkü girilen yol hoşuna gitmiyordu. Çoğu kişi ortak davaları ve tutkularından uzaklaşmış sade kendilerini öne çıkarma, reklam peşindeydiler. Hatta bir ara Ultra olmaktan bile vazgeçmişti, çatışmalardan, polis baskılarına karşı verilen mücadeleden bıkmıştı. D.’ Ye en çok koyan grubun içine yeni katılanların işi ticarete döküp rant yapmalarıydı. El altından karaborsa kombine bilet satmalar, grup ürünleri satışlarının artması. Kulüple işbirliği yaparak stadı doldurma ısrarı, sürekli medya manşetlerine çıkma hevesi. Röportajlar, paneller, basın açıklamaları, kamuoyu önünde siyasi görüşler hakkında gereksiz tartışmalar. Bazılarının tribün üzerinden yaptığı kara para aklamaları. İğreniyordu. Şimdiye kadar inandığı, tribünü kutsal yapan değerler bir anda ortadan yok olmuştu.

Grup artık raydan çıkmıştı. Bir zamanlar hayatının önemli parçası olan, uğruna canını feda ettiği, çatışmalarda ön safta durduğu. Birçok maçta sete çıkıp binlerce insanı yönlendirdiği grup kabuk değiştirmişti. Sette durduğu gözünde canlandı, stada ilk kez gelen ufak çocuk gibi heyecanlı hissediyordu her defasında. Yaptığı bir el işaretiyle insanlar şarkılar söylüyor, hoplayıp zıplıyor, ıslık çalıyor sonradan yine bir işaretle susturuyordu. Hepsini geride bırakıp gitti, grupla birlikte geçirdiği 12 yıl sona ermişti. Kimseyle hiçbir tartışmaya girmedi, çoğu kişi neden ayrıldığını biliyordu ve onunla aynı fikirleri paylaşan bir avuç arkadaşı da peşine takıldı.

İç sahada gruptan ayrı tribünde maçları takip ediyorlardı, lakin yeni bir pankart yapıp grup kurulabilirdi ama tribünün kemik tayfasıyla sıkıntılar çıkacağı kesindi ve bu durumda devletin baskı mekanizmasını devreye sokup tribünün tümüne zarar verebilirdi. Bu sebepten dolayı bağımsız takılmaya karar verdiler. Deplasmanda birlikte hareket ediyorlardı, gelenlerde zaten diğerlerinden farklıydı. Sert tiplerdi, sizin anlayacağınız aynı bir zamanların I.C.F. gurubu gibi takılıyorlardı. Kendilerine A.C.A.B. denmesini istiyorlardı ve gerçektende bu sloganı benimsemişler her gittikleri yerde uyguluyorlardı. D. Başka şehirde yaşıyordu ve maçlara gelmesi için her hafta sonu büyük fedakârlıklar yapmak zorundaydı. Şöyle düşündüğünde bu maçla birlikte üç yüzü aşkın deplasman maçına gitmişti belki daha fazla olabilirdi tam bilmiyordu rakamını.

Malum, bir sürü kavgalara girmiş çok dayak yediği de olmuştu. Bu süper kahraman adamlar her hafta sonu, polis barikatlarını yıkmak, büfe yağmalamak, gittikleri şehirlerde kavga çıkarmak. Tribünlerde rakipleri tezahüratlarla susturduğunu, her kavgadan kahraman olarak çıktıklarını sanmayın. Kim böyle olduğunu anlatıyorsa YALAN SÖYLÜYOR! İnanmayın. Büyük gruplarda mağlubiyetler aldılar, yoksa büyük grup olamazlardı.
C. Şehrinde girdikleri çatışmada olduğu gibi….devam edecek.

Diesen Post teilen

Repost0

Bugün Günlerden GALATASARAY!

Today is GALATASARAY

Zurück zur Home